Klimaatverandering: een slinks werktuig

De motieven achter de CO2-fobie komen aan het licht.

  1. Climategate werd afgedaan met: Maakt niet uit wat er gebeurde, de conclusie blijft geldig.

  2. Men vindt het "geruststellend" dat de fouten bij het IPCC de hoofdconclusie niet aantasten, terwijl die conclusie alarmerend, onprettig is.

  3. Alle berichten (personen) die erop wijzen dat er geen reden is voor paniek worden weersproken en bespot.

  4. Men noemt alleen de schadelijke gevolgen van opwarming*.

  5. Men is verdeeld over CO2-opslag (CCS). Als het om het klimaat zou gaan, moet men er voor zijn, maar CCS leidt niet tot consumptievermindering.

  6. Er is nooit de keuze geweest tussen minder CO2 en aanpassing (dijken verhogen etc.) ;

  7. De VN-resolutie voor de oprichting van het IPCC stelde recht voor z'n raap, in 1988, dat de mensheid klimaatpatronen zou kunnen veranderen, met rampzalige gevolgen. Tenzij we op tijd maatregelen nemen op alle niveau's.

  8. De propagandafilm van 10:10 toont de intenties van die club en indirect de houding van alle duurzaamheidsdenkers, want zij hebben film noch club veroordeeld.

  9. Alle vergissingen van de CO2-kerk gaan dezelfde kant op: de alarmerende, schokkende.

  10. Men wil kernenergie per direct afschaffen, maar dat leidt automatisch tot een groter aandeel van fossiele brandstoffen en meer CO2-uitstoot. Groene George Monbiot legt het uit
  11. < Ik heb in gesprekken met beleidsadviseurs van de regering meerdere malen off the record te horen gekregen: “Ach, die gevolgen van CO2, daar valt veel op af te dingen, dat weet ik best, maar die interesseren me ook niet. Dramatische klimaatverandering is gewoon het enige wat werkt om de mensen aan de duurzame energie te krijgen.”  > Theo Wolters op Climategate.
  12. De actie van Gleick werd niet echt veroordeeld door de CO2-kerk. 
  13. De rapporten van het IPCC staan niet ter discussie, 'the science is settled'. Maar alarmisten mogen wel verkondigen dat het IPCC te optimistisch is, dat de toekomst er zwarter uit ziet, terwijl je niet mag zeggen dat het IPCC te alarmerend is.
  14. Vanaf het begin zijn de klimaatonderzoekers verheugd of tevreden wanneer ze ontdekken of bevestigen dat CO2-uitstoot tot forse opwarming leidt. Een nakende ramp wordt omarmd. 
  15. Alle klimaatmodellen geven een temperatuurverloop die aan één kant van de werkelijkheid ligt.
  16. Degenen die ons waarschuwen en pleiten voor transitie, harde ingrepen nu hebben hun leefstijl niet navenant aangepast. Nee, via je adviesbureau profiteren van de voordelen voor een hybride auto telt niet als offer. (Dank je, Rypke Zeilmaker)

 

Het is duidelijk dat men naar de conclusie (het eigen gelijk) toe redeneert en tegenspraak niet duldt. 

De CO2-kerk heeft baat bij klimaatverandering en houdt zich er aan vast want het is een gelegenheidsargument, een breekijzer.

Wat gebracht wordt als middel, zijn in werkelijkheid de doelen: de consumptie en het energieverbruik beperken middels ingrepen door de overheid, en nieuwe winstkansen scheppen met emissiehandel, gesubsidieerde energie, CCS, CO2-compensatie enzovoorts. 

Binnen de CO2-kerk bestaan uiteenlopende doelen:

  • versobering, achteruitgang, minder welvaart
  • meer overheid
  • meer controle over de bevolking, met name de laagopgeleiden
  • meer duurzame energie
  • weg met kernenergie

Daarom is de theorie van de opwarming niet erg belangrijk. Ik schrijf er wel over, maar het punt doel = middel moet op de voorgrond blijven.

De theorie is onhoudbaar maar taai. Het gaat de CO2-kerk toch niet om gelijk hebben maar om gelijk krijgen.

Tot nu toe werkt het: alle overheden en grote bedrijven staan pal voor duurzaamheid. Er is emissiehandel. Er worden overal plannen gemaakt voor radicale vervanging van fossiele brandstoffen door duurzame energie. Er is geen oppositiekracht tegen het achteruitgangsdenken.

Het lijkt er op dat klimaatverandering overbodig is geworden. Het aantal verdoemenisverhalen is sterk afgenomen. De meerderheid van de bevolking blijft sceptisch (die mening wordt niet meer gepeild), maar dat geeft niet.

De beleidsmakers en subsidie-ontvangers kunnen doorgaan. Geen enkele politieke partij ligt dwars (behalve de Libertarische Partij). De geldstroom richting dure energie en emissiefraude houdt aan. 


* In het IPCC-rapport staat een tabel met positieve en negatieve gevolgen van opwarming, die evenwichtig lijkt. Maar verder horen we nooit iets over die pluspunten. En KNMI'er Van der Hurk levert de overtreffende trap 

< Zelf vroeg ik Van der Hurk naar het gebalanceerde plaatje waarin de onzekerheid ook onzekerheid betreft over () positieve bijeffecten van een hogere temperatuur of meer CO2. Daarop antwoordde Van der Hurk dat die voordelen ook weer betrekkelijk zijn omdat er altijd wel iemand anders nadeel van heeft.> Bron: Climategate

11/14/2013

IPCC: geen abrupte of onomkeerbare veranderingen

In het laatste concept van het IPCC-rapport (werkgroep I) staat een tabel met de kennis van nu over negen abrupte en/of onomkeerbare veranderingen. Welke rampen staan ons te wachten, de komende eeuw ?

  1. Stilvallen van de golfstroom (Atlantic MOC* collapse): Heel onwaarschijnlijk dat de AMOC snel zal wijzigen (grote zekerheid).

  2. Verdwijnen van ijskappen (Ice sheet collapse): Erg (exceptionally) onwaarschijnlijk dat de ijskappen van Groenland of Antarctica (bijna) volledig verdwijnen (grote zekerheid).

  3. CO2 ontsnapt uit permafrost (Permafrost carbon release) Mogelijk dat permafrost een netto bron van broeikasgassen (in de atmosfeer) wordt (geringe zekerheid).

  4. Methaan ontsnapt uit methaanhydraat (Clathrate methane release): Heel onwaarschijnlijk dat er catastrofale uitstoot van methaan zal zijn (grote zekerheid).

  5. Sterfte van tropische wouden (Tropical forests dieback): geringe zekerheid omtrent voorspellingen hierover.

  6. Sterfte van naaldwouden (Boreal forests dieback): geringe zekerheid omtrent voorspellingen hierover.

  7. Geen zee-ijs in de zomer (Disappearance of summer Arctic sea ice): De Noordelijke IJszee wordt waarschijnlijk in september bijna ijsvrij, voor het midden van deze eeuw, als de 'high forcing' scenario realiteit wordt (medium zekerheid)

  8. Lange perioden van droogte (Long-term droughts): geringe zekerheid omtrent voorspellingen over frequentie en duur van extreme droogtes.

  9. Veranderingen in moesson patronen (Monsoonal circulation): geringe zekerheid omtrent voorspellingen hierover.


Het IPCC zegt over vier van de megabedreigingen: we weten er te weinig over ("Low confidence"). 5 6 8 9

Het IPCC zegt over drie van de megabedreigingen: het is onwaarschijnlijk dat dit zal gebeuren. 1 2 4

Het IPCC zegt dat er enige zekerheid is dat er een paar maanden bijna geen arctisch zee-ijs is, als

de hoogste aannames wat betreft het effect van CO2 op de energiebalans waar zijn. 7

Het IPCC zegt over de methaan-eruptie uit permafrost: mogelijk maar onzeker. Bovendien is dit een van de twee bedreigingen die niet abrupt zijn. 3

 

Deze tabel (p. 12-78) uit het veelbesproken 5th Assessment Report (AR5) zal in de heersende media niet genoemd worden. Hoe hebben de sceptici dit erin gekregen ? ;-)


(Ik vond de tabel via Hilary – Katabasis – Bishop Hill)


Tabel 12.4 : Abrupte en/of onomkeerbare veranderingen in de 21e eeuw

03/06/2012

Vier vragen

Deze vragen aan de CO2-kerk schreef ik op naar aanleiding van dit artikel (daar staat de eerste versie met 6 punten, in november '12 herschreven en 2 vragen geschrapt).     

 

  1. Welke klimaatverandering heeft Nederland gekend, in welk opzicht is het weer anders dan in de vorige eeuw, bij voorkeur zonder grafieken.

  2. Welke schade heeft de vermeende klimaatverandering veroorzaakt voor ons land. Toon de oorzaak-gevolg relatie aan. 

  3. Weerleg de opvatting dat het broeikaseffect een slinks werktuig is, zie voorgaand stuk.

  4. Verklaar waarom een lichte stijging van de gemiddelde temperatuur uitsluitend schade oplevert. 

Zoek de schade

De CO2-kerk verbindt fossiel met fataal in twee sprongetjes: van fossiel naar opwarming en dan naar rampen. De eerste is onhoudbaar en daarmee is het idee uiteen geklapt.

Laten we voor de volledigheid naar de tweede sprong kijken. Ook hier: bestaande schade eerst.

Allerlei gevolgen worden toegeschreven aan CO2-uitstoot/ broeikaseffect/ klimaatverandering/ extreem weer (meer over deze verhaspeling en onwetendheid). De een nog fantastischer dan de ander.   

Zie de warmlist (verplicht !) om een idee te krijgen van de vermeende gevolgen. Ik hoop dat jij er even veel lol aan beleeft. Voorbeelden: vissen verdwalen (fish get lost) en misdaad stijgt (crime increase).

Een onbekende wetenschapper of fondswervende dierenliefhebber weet wel hoe ze in het nieuws moet komen.

 

Omdat er in Nederland nog geen klimaatschade is, moet de CO2-kerk wijzen op de schade in de toekomst en elders op de wereld (voorbeeld).

Dat is een strategie die omvalt zodra het besef doorbreekt dat er na een eeuw stoken geen schade is.

Economische schade ?

Buiten de CO2-kerk zijn er geen protesten, geen bedrijven die aan de overheid vragen om hulp of compensatie voor geleden klimaatschade (of breng ik mensen op een idee ?)

Zeespiegelstijging ?

Deze is al duizenden jaren aan de gang, sinds de ijstijd. Hij bedraagt 20 cm de afgelopen eeuw. Van versnelling is geen sprake, eerder vertraging. Het getijdeverschil is aan onze kust tussen 1,3 en 3,8 meter, van noord naar zuid. Dan zijn er ook nog de bodemdaling en de kanteling van de landmassa's.

To top

Hoe dit idiote verhaal dominant werd

[dec 2009 - herzien dec 2010]

Men verwijt de klimaatrealisten steevast complotdenken. Nogal wiedes: vrijwel de hele bovenlaag gelooft in opwarming door koolstofdioxide: de media, de politiek, de ambtenaren, de sociale partners, de wetenschap, de adviesraden, de natuur- en milieuclubs.

Is dat met of zonder sturing door onzichtbare machten gegaan ? Het vervelende van die machten is dat ze slecht zichtbaar zijn. Hun bestaan laat ik onbeslist.

In dit stuk schets ik krachten achter de opkomst van het CO2-verhaal, factoren die erbij hielpen.


Hoe dogma's ontstaan

Dat blijft deels verborgen, maar je kunt wel een patroon zien.

  1. Een onderzoeksinstelling zegt dat een ramp aanstaande is.

  2. Een internationale organisatie pakt het op (bij CO2 waren dat UNEP en WMO)

  3. NGO's starten campagnes en pleiten voor maatregelen.

  4. De media vragen aan politici: wat gaat u eraan doen ?

  5. De politiek betwijfelt de casus niet en gaat praten over maatregelen.

  6. Het bedrijfsleven komt met oplossingen.

Hierin past geen inhoudelijk, realistisch debat over de kwestie 'zorgt CO2 voor opwarming ?'


De eerste klap is een daalder waard

[Nieuw - aug. 2011]

Als iemand een gevaar benoemt, voor iets waarschuwt, dan heeft hij direct een voorsprong. Veel mensen zullen hem min of meer geloven, want a) over zoiets lieg je niet ? b) stel dat het waar is: dan moeten we handelen.

Dit effect wordt onder andere in verkiezingscampagnes misbruikt, door de tegenstander te beschuldigen van een of ander wangedrag. De beschuldigde kan nog zo goed uitleggen hoe het zat, maar het kwaad is geschiedt.

Spelen

[Nieuw - aug. 2011]

Voor de groenen is het een spel: “hoe houden we kerncentrales tegen”, “hoe bewegen we overheden er toe om maximaal te streven naar duurzame energie”, “hoe dwingen we de multinational om dat besluit terug te draaien”.

Dit betekent dat zij onvolwassen optreden. Voor hen is het geen spelletje, maar kinderlijke ernst. Zij kunnen niet op andere gedachten worden gebracht. In een evenwichtig debat of praten over compromissen hebben ze geen zin.

Het doel staat vast, en je mag alle middelen gebruiken. Vaste prik: met je vinger naar de tegenstanders wijzen; “Zij zijn groot en da's niet eerlijk”, “Ze mogen ons niet hacken”.

Wat telt is scoren, gelijk krijgen, want daarmee behouden ze invloed, inkomsten en aanhangers. Gelijk hebben is niet relevant, zelfs hinderlijk.

Gewonnen? Op naar een nieuw spel.

Groepsdenken ; het winnende team

De neiging tot groepsdenken is groot, juist bij de bovenlaag. Is dat niet vreemd? Dat zijn toch de hoogopgeleiden, de denkers? Jawel, maar richting top vindt een selectie plaats. Het gaat erom wie je kent, niet wat je kent. Je komt alleen hogerop als je gezellig en profijtelijk meedoet. Twijfel en bezinning worden niet gewaardeerd. Als je de consensus bestrijdt, heb je wat uit te leggen, doe je mee dan lig je goed. Je moet voor het winnende team kiezen.

Signalen: NGO's en multinationals werken prettig samen, de media zijn onkritisch, de sociale partners vallen het CO2-verhaal bij, enzovoorts.

Angst ; de mensheid redden ; voorzorg

In alle lagen van de bevolking zijn velen vatbaar voor doemdenken. Dat kun je zien als goedgelovigheid of angsthazerij, maar ook als uiting van een gevoel van verantwoordelijkheid.

Klimaatgek beschrijft dit goed, oa. door hergebruik van een gesprek met Ter Borg (hoogleraar niet-institutionele religie) uit De Volkskrant

De mens heeft de behoefte om te zorgen. In een moderne samenleving wordt die nauwelijks bevredigd. De verzorgingsstaat neemt veel werk uit handen.

De doemsprekers moeten er voor zorgen dat de gelovigen niet neerslachtig worden, maar zich inzetten voor de goede zaak. De maatregelen moeten dus aantrekkelijk lijken (duurzame energie, minder auto's) en niet te hard aankomen.

Het voorzorgprincipe wordt ook hier misbruikt, als sluitstuk in het doemscenario.

"We weten niet exact wat er gaat gebeuren, maar we moeten nu handelen. We hebben geen keuze."

Men ziet niet in dat het opgedrongen beleid slecht kan uitpakken en dat andere, betere maatregelen er niet komen.

Alles wijst erop ; tunnelvisie

Er zijn veel factoren die leiden tot verkeerde inzichten:

  • Wetenschappelijke dwaling. De verleiding van een goed verhaal met elementen die naar de schuld van dezelfde verdachte wijzen: gigatonnen CO2, broeikaseffect, een warme deken rond de aarde, warmterecords. Alle nieuwe feiten passen dan in het verhaal, zie de lange lijst met fenomenen die aantonen dat klimaatverandering bestaat. Vergelijking: rechterlijke dwalingen.

  • Tijdgebrek. Een groot tekort in deze maatschappij: wie heeft er tijd om rustig na te denken ?

  • Gemakzucht, het complement van tijdgebrek.

  • Weerzin om te erkennen dat je het niet goed zag. Er zijn maar weinig publieke bekeringen en dat is begrijpelijk. Hoe kunnen klimaatalarmisten (in de bovenlaag) nu terugkomen op hun dwaling ? De scepsis en de argumenten tegen het CO2-verhaal zijn niet van gisteren. Bij de onderlaag (de bevolking) komt meer twijfel en bekering voor. 

Het sneeuwbaleffect: je ziet het overal !

(Verwant aan groepsdenken, 'alles wijst erop' en 'qui bono')

Het CO2-verhaal kun je reduceren tot twee stappen: CO2 zorgt voor extra opwarming (klimaatverandering), die vervolgens allerlei rampen veroorzaakt.

Het debat gaat vooral over de eerste stap, maar je ziet dat heel veel groepen, landen en journalisten aandacht trekken met de tweede stap.

Daarbij neemt iedereen aan -in een tussenstap- dat hogere temperaturen leiden tot droogte, hevige regenval en ander extreem weer. Maar dit is volstrekt onbewezen.

Men laat de werking van koolstofdioxide over aan het IPCC en gaat aan de slag met klimaatverandering. Met deze term in je bericht is de kans op plaatsing veel groter. Het wordt overal bijgehaald als (mogelijke) verklaring. Numberwatch heeft een lijst gemaakt met 700 fenomenen.

Zo dringt klimaatverandering steeds verder door in de gedachten.

Qui bono ? (wie profiteert)

- Wetenschappers krijgen geld voor (meer) onderzoek. De opkomst van het CO2-denken valt samen met de verschuiving naar voorwaardelijke financiering van de universiteiten (jaren tachtig). In de VS ging 30 miljard dollar naar klimaatonderzoek sinds 1989.

Wanneer iemand zegt dat bijna alle wetenschappers het CO2-verhaal onderschrijven, moet de tegenvraag komen: hoeveel van hen hebben geld gekregen voor CO2-klimaatonderzoek en hoe neutraal was de onderzoeksvraag ?

- NGO's (Naast Gouvernementele Organisaties)

  • Natuur- en milieuclubs bestaan bij de gratie van hun onderzoek naar en strijd tegen bedreigingen.

  • Ontwikkelingssamenwerking omarmde duurzame ontwikkeling al langer en doet nu volop mee met het CO2-verhaal. Juist in een tijd waarin de OS gefundeerde kritiek krijgt is de nieuwe geldstroom voor adaptatie en compensatie als een ijsschots voor een uitgeputte ijsbeer.

 

- De elites van de ontwikkelingslanden slaan het aanbod van geld voor adaptatie niet af.  

- De media houden van grote gevaren en rampen, dus het CO2-verhaal ging erin als koek. Hun mentaliteit staat haaks op neutraal, nuchter beschouwen, twijfels weergeven. De wetenschapsjournalisten willen hun wetenschapper-vrienden natuurlijk niet tegenspreken.

Het is de vraag of zij baat hebben bij hun houding. Zij houden hun groene lezers tevreden, maar anderen zullen het grote verschil tussen krant en internet opmerken, in dit debat.

 

- Politici hebben visie noch idealen. Dus doemscenario's komen als geroepen, nu hebben ze een verhaal. "De aarde vergaat, tenzij we de door ons voorgestelde maatregelen nemen".

- Veel mensen willen het autoverkeer en de overconsumptie beperken, en zij beseffen dat oproepen om de auto te laten staan geen effect hebben. Het doemscenario is een effectief middel om anderen te dwingen hun gedrag te veranderen.

- Bedrijven profiteren van nieuwe geldstromen (annex belastingvoordelen en het verbieden van goedkope producten), naar onder meer dure energie, dure lampjes, dure auto's.

Het toppunt is de nieuwe emissierechtenhandel en derivaten zoals CDM (Clean development mechanism). Sluwe jongens kunnen miljoenen binnenhalen, zonder waarde toe te voegen. Als dat niet voldoende is, gaan ze ook frauderen.

To top

Print Friendly and PDF

twitter/klimaatrealisme